తొలిసారి….

Archive for ఆగస్ట్ 2007

మాకొద్దు , ఈ నవయుగం మాకొద్దు
ఈ నవయుగం లో బ్రతుకుబాట సాగించలేవు మా ప్రాణాలు,
బాంబుల విస్పొటనాలు , భయం గుప్పిట్లో ప్రజల ప్రాణాలు,
మరఫిరంగుల వాతబడిన ప్రజల ప్రాణాలు,
నిరంతరం కాలూష్యాలతొ సతమతమయ్యే సామాన్య మానవులు ,
అందుకే మాకొద్దు ఈ నవయుగం మాకొద్దు,
వాయుకాలూష్యం తో గాలి కూడ పీల్చలేని  పరిస్థితి మాది,
దినదినం గండాలతొ గడిచిపోయె బ్రతుకు మాది ,
భుభాగంలో మూడు వంతుల నీరుండి మంచి నీరు త్రాగలేని బ్రతుకు మాది,
వృక్షసంపద నశించి వర్షాలు లేక పంటలు పండని రాజ్యం మాది,
అనేక రోగాలతొ బ్రతుకు బారం మోయలేక రోజూ చస్తు బ్రతికే బ్రతుకు మాది
అందుకే ……….
మాకొద్దు ఈ నవయుగం మాకొద్దు.

ఆరోజు రెండు సంవత్సరాలుగా విడిపొయిన నా మిత్రున్ని కలుసుకోబోతున్నాను.
ఆరోజు అంతా నా మది నిండ పాత జ్ఞాపకాల నీడలె,
మేము విడిపోయె రోజు ఎంతగా క్షోభ  అనుభవించామో నాకు బాగ గుర్తు,
ఎంతో ఆనందముగా సంవత్సరాలనే నిముషాలుగ గడిపిన ఆ రోజులు నాకు బాగ గుర్తు,
విడిపోయెరోజు “మిత్రమా ,మనం విడిపోయెది మాత్రం మళ్ళీ  కలుసుకోవడనికే” అని నా మిత్రునితో అన్న మాటలు నాకు బాగ గుర్తు.
ఇంతలొ నా మిత్రున్ని కలుసుకున్నాను,
ఆ సమయం లొ ఎన్నొ విషాయలు మాట్లాడలనిఉన్న ఆ ఆనందం లొ ఒక్క మాట మాట్లాడలెక పోయాను , నా మిత్రునిలోను అదే పరిస్థితి.
ఇంక మేము విడిపొమని తెలిసి ఎంతో ఆనందిచాము…..
ఇంతలొ పక్షుల కిలకిలరావలతొ తెల్లవారింది …..
నా కల చెదిరింది , నాలో నిరాశ మిగిలింది
ఇదంతా కలె అయినా నా మిత్రున్ని కలుసుకున్నందుకు ఆనందము గానే వుంది .
కాని ఈ కల నిజమవుతుందన్న ఆశ మాత్రం నాలో దృఢంగా  వుంది .
నా మిత్ర్రున్ని  కలుసుకొనేవరకు ఇలా ఎన్నిరోజులో ఎన్ని కలలొ …..